Inspiratie

Wie is Eveline?


Kwetsbaarheid zorgt voor groei en ontwikkeling

Toen ik vorige week een AKO winkel binnenliep zag ik Brene Brown’s ‘kracht van kwetsbaarheid’ in de top 3 van non-fictie boeken staan. “Gelukkig”, dacht ik, want dat betekent dat mensen geïnteresseerd zijn in kwetsbaarheid en daar meer over willen lezen. Professor Brown heeft onderzoek gedaan naar moeilijke emoties als kwetsbaarheid, moed, authenticiteit en schaamte. In haar onderzoek over kwetsbaarheid komt ze tot de conclusie dat kwetsbaarheid geen teken van zwakte is maar juist van kracht. Voor mij is de wetenschap niet leidend, ik vaar graag op mijn gevoel en intuïtie, maar het is wel erg prettig als iemand als Brown een gevoelsmatig verhaal wetenschappelijk weet te onderbouwen. Bovendien weet ze de wetenschap op een pure, praktische manier te brengen, met groot gevoel voor humor. Daar word ik blij van want daar kunnen we wat mee.

Zelf heb ik al lang de overtuiging dat mensen meer in verbinding zijn met zichzelf en de ander als ze kwetsbaar durven te zijn. In mijn werk als trainer en coach leef ik het Be As You Are gedachtegoed: jezelf durven zijn. Dat vraagt om moed, kwetsbaarheid, lef en vertrouwen. Als mensen dat aan durven gaan wordt hun ware potentieel zichtbaar en dat is magisch om te zien. Maar wat is dat nou eigenlijk, jezelf mogen zijn en kwetsbaar zijn?

Regelmatig begeleid ik teams die beter willen samenwerken. Zo’n traject start vaak met individuele coachgesprekken, die als prettig en constructief worden ervaren. Mensen vinden het heerlijk als er zonder oordeel wordt geluisterd, wanneer ze het gevoel krijgen dat alles er mag zijn en wanneer vooral hun positieve kwaliteiten worden benoemd en belicht. Ik zie en voel letterlijk dat mensen meer ‘landen’ en ontspannen als ze hun verhaal mogen vertellen aan iemand die luistert, aanmoedigt en meedenkt. Dat is mooi om te zien, want het beeld van iemand wordt dan steeds grootser en meer heel. Alsof iemand meer ruimte inneemt vanuit zichzelf, zoals hij is en niet alleen vanuit de functie die hij of zij bekleedt. In dat kwetsbare contact wordt voor mij het ware potentieel van iemand meer zichtbaar.

Wanneer vervolgens de teamleden samenkomen zie ik dat de meeste mensen geneigd zijn om minder open te zijn dan in het één op één contact. Ik hoor en zie andere verhalen, andere woorden, andere non-verbale communicatie en andere motoriek. Ook voel ik meer spanning in de onderstroom. Wat is dat toch, vraag ik me dan af, waarom is het voor velen zo spannend om zichzelf helemaal te laten zien in een groep en in een werkcontext. Zijn mensen bang voor openheid of kiezen ze er bewust voor om een groot stuk van zichzelf niet te delen met hun collega’s? En is het eigenlijk wel nodig om je kwetsbare ‘ik’ te delen met collega’s?

Voor mij gaat kwetsbaarheid over uit je comfort zone durven stappen. Niet alleen je image laten zien, het topje van de ijsberg, maar ook die andere 85% die onder water zit. Dan moet je denken aan talenten, drijfveren, waarden, dromen, ambities, verlangens, maar ook opvoeding, cultuur, angsten, overtuigingen, gevoelens, schaduwkanten etc. Als je stapje voor stapje uit je comfort zone durft te stappen kom je in een gebied waarin je leert, groeit en ontwikkelt. Als je er echter te ver uit stapt, kom je in de panic zone en dan is er geen sprake meer van groei maar eerder remming van ontwikkeling. Wanneer je echter niet regelmatig uit je comfort zone stapt laat je als het ware een stukje van jezelf achter, dan doe je jezelf tekort.

Het mooie aan in groepsverband uit je comfort zone stappen is dat er een diepere connectie ontstaat met jezelf en de ander. Ik heb dit mogen zien en ervaren tijdens aan aantal Challenge Day dagen op een middelbare school. De Challenge Day methodiek helpt kinderen uit een isolement te halen, ze minder te laten oordelen naar elkaar en ze het gevoel te geven zichzelf te mogen zijn met alles wat daarbij hoort. Dat heeft me diep geraakt want het kan grote problemen bij kinderen voorkomen als drugs- en alcohol misbruik, eetstoornissen, depressies, pesten.

Bij volwassenen is dat niet anders. Wanneer in groepsverband wordt gewerkt aan diepere verbinding op persoonlijk vlak, zie je dat er een cultuur ontstaat waarin mensen zich vrij voelen, waarin ze durven te groeien en ontwikkelen en waarin ze meer bereid zijn de ander te helpen en tevens worden eigen grenzen makkelijker aangegeven.

In mijn ideale wereld zouden mensen 100% zichzelf mogen zijn. Echter, ik realiseer me dat in een werkcontext gekeken moet worden wat functioneel is en wat helpt om gezamenlijke doelstellingen te realiseren. Openheid, vertrouwen en kwetsbaarheid helpen in een betere onderlinge connectie maar is niet altijd 100% nodig om samen doelen te realiseren. Dan is een stukje openheid en kwetsbaarheid al ruim voldoende. Ik vind het juist belangrijk en sterk als mensen hierin durven te kiezen voor zichzelf, want ook je grenzen aangeven getuigt van een kwetsbare kracht.

Wat voor mij kwetsbaarheid is? Mijn kinderen stap voor stap loslaten, elke dag kiezen voor de liefde en daarin investeren, connecties aangaan met anderen, durven uitspreken waar ik goed in ben, fysieke uitdagingen in de sport, etc. In een werkcontext betekent kwetsbaarheid voor mij durven aangeven als ik iets lastig vind, mijn emoties delen in plaats van alleen een pittige mening, mijn leiderschap tonen, het podium pakken, durven onderhandelen, kiezen vanuit mijn hart en ook hier mijn grenzen aangeven.

Kwetsbaar zijn is dus niet makkelijk en zeker niet altijd leuk. Echter, ik weet uit eigen ervaring en vanuit wat ik zie bij anderen in mijn werk, én vanuit de literatuur, dat er alleen dan groei en ontwikkeling plaatsvindt.

Vanuit The Curious Movement helpen we mensen en organisaties bij het benutten van het ware potentieel. In onze aanpak spelen naast op wetenschap gebaseerde methodieken ook openheid, vertrouwen en kwetsbaarheid een voorname rol.